ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրի (ՄԱԶԾ)՝ երկուշաբթի օրը հրապարակված զեկույցի համաձայն՝ ՄԱԿ-ի աղքատության համաշխարհային ցուցանիշն աճել է 2010 թվականին դրա ներդրումից ի վեր առաջին անգամ, իսկ աղքատությունից տուժած մարդկանց թիվը հասել է 1,2 միլիարդի։
ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրի (ՄԱԶԾ) և Օքսֆորդի աղքատության և մարդկային զարգացման նախաձեռնության կողմից համատեղ պատրաստված՝ 2026 թվականի տարեկան զեկույցը արձանագրել է, որ նախորդ տարվա համեմատ «սուր» աղքատության մեջ ապրող մարդկանց թիվն ավելացել է 51,5 միլիոնով։ ՄԱԶԾ-ի ղեկավար Ալեքսանդր Դե Կրոոն հայտարարել է, որ աղքատության աճը պետք է ծառայի որպես «զգոնության կոչ» աշխարհի համար։
Մամուլի համար արված հայտարարության մեջ Դե Կրոն նշել է. «Այս թվերի հետևում կանգնած են 1,2 միլիարդ մարդիկ, ովքեր բախվում են կուտակվող մարտահրավերների, ինչպիսիք են սովը, ընդհատված կրթությունը և մաքուր ջրի կամ էլեկտրաէներգիայի պակասը։ Սա անընդունելի է»։ Հաղորդվել է, որ ծայրահեղ աղքատության մեջ ապրողների ավելի քան կեսը երեխաներ են։
Այնուամենայնիվ, ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագիրը նշեց, որ արձանագրված աճի հիմնական գործոնը բնակչության թվաքանակի ավելացումն էր, և որ նոր տվյալներ առկա էին զեկույցում ընդգրկված 108 զարգացող երկրներից միայն 13-ի վերաբերյալ։
Բազմաչափ աղքատության ցուցանիշներ
Թեև աղքատության մեջ ապրող մարդկանց ընդհանուր թիվն աճել է, զեկույցը խառը պատկեր է ներկայացնում։ Վերջին 15 տարվա ընթացքում մոտ 33 երկրի հաջողվել է կիսով չափ կրճատել աղքատության մեջ ապրող բնակչության տոկոսային ցուցանիշը (համաձայն տվյալ ցուցանիշի սահմանման)։ Այդ երկրների թվում են Սահարայից հարավ ընկած Աֆրիկայի վեց պետություններ։ ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագիրը (UNDP) հայտնել է, որ Չինաստանն ու Վիետնամն այն երկրների շարքում են, որոնք ամենաարագ առաջընթացն են գրանցել։
Զեկույցը պարզել է, որ, ինչպես և նախորդ տարի, ամենաաղքատ մարդկանց մեծ մասն ապրում է Աֆրիկայի՝ Սահարայից հարավ ընկած հատվածում և Հարավային Ասիայում՝ մասնավորապես Հնդկական թերակղզում, որը Երկրի ամենախիտ բնակեցված տարածաշրջանն է։
Մամուլի հաղորդագրության մեջ նշվում էր, որ «Եգիպտոսում, Նեպալում և Տաջիկստանում զգալիորեն նվազել են թե՛ աղքատության մակարդակը, թե՛ բազմաչափ աղքատության մեջ ապրող մարդկանց թիվը»։
Անգոլայում և Զամբիայում աղքատության մակարդակը նույնպես նվազել է, սակայն բնակչության թվաքանակի աճն ավելին էր, քան այդ նվազումը, ինչի հետևանքով աղքատության մեջ ապրող մարդկանց թիվն ավելացել է։
Զեկույցում կիրառվող աղքատության ցուցանիշը ներառում է այնպիսի չափանիշներ, ինչպիսիք են հիգիենայի և ենթակառուցվածքների վիճակը, հիմնական սանիտարական ծառայություններից, էլեկտրաէներգիայից, սննդի պատրաստման համար նախատեսված վառելիքից, սննդից և կրթությունից օգտվելու հնարավորությունը։
