Պաղեստինցի քրիստոնյաներ. «Իսրայելը ոչնչացրեց քրիստոնյաների ներկայությունը Պաղեստինում»

Պաղեստինի կառավարական գործակալությունը հայտարարում է, որ Իսրայելը ոչնչացրել է քրիստոնեական ներկայությունը Պաղեստինում և շարունակում է ռմբակոծել եկեղեցիներն ու քրիստոնեական հաստատությունները Ղազայում տեղի ունեցած կոտորածի ժամանակ։

Պաղեստինում եկեղեցական գործերի Գերագույն նախագահական կոմիտեն արձագանքեց Նեթանյահուի ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայում ունեցած ելույթին՝ Ֆեյսբուքում հրապարակելով լուսանկար, որտեղ երևում է իսրայելական տանկ, որը կայանված է Սուրբ Ծննդյան եկեղեցու առջև 2002 թվականի Արևմտյան ափի հարձակման ժամանակ։ Նեթանյահուն պնդել էր, որ Իսրայելը Մերձավոր Արևելքի միակ պետությունն է, որը պաշտպանում է քրիստոնյաներին։

«ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի գրեթե դատարկ դահլիճում պատերազմական հանցագործ և Միջազգային քրեական դատարանի փախստական Բենիամին Նեթանյահուն կրկին տարածեց սուտ տեղեկություններ պաղեստինցի քրիստոնյաների մասին», - նշվում էր կոմիտեի հայտարարության մեջ։

«Ճշմարտությունը պարզ է. Իսրայելի գաղութատիրական քաղաքականությունը՝ էթնիկ զտումներ, ապարտեիդ և ցեղասպանություն, ոչնչացրել է քրիստոնեական ներկայությունը Պաղեստինում», - ասվում էր հայտարարության մեջ։

Կոմիտեն նշեց, որ մինչ 1948 թվականի Նաքբան՝ «աղետը», երբ հարյուր հազարավոր մարդիկ վտարվեցին իրենց տներից Իսրայելի պետության ստեղծման ժամանակ, պաղեստինցի քրիստոնյաները կազմում էին պատմական Պաղեստինի բնակչության 12.5 տոկոսը։ Այսօր նրանք կազմում են ընդամենը 1.2 տոկոս պատմական Պաղեստինի բնակչության և 1 տոկոս՝ 1967 թվականին օկուպացված տարածքներում։

Այս անկումը, ըստ կոմիտեի, «Իսրայելի էթնիկ զտումների, հարկադիր տեղահանության, հողերի բռնագրավման և համակարգված ճնշման ուղղակի հետևանքն է»։

Կոմիտեն բերեց օրինակներ, ներառյալ Նաքբայի ընթացքում 90,000 պաղեստինցի քրիստոնյաների տեղահանումը և մոտ 30 եկեղեցիների հարկադիր փակումը։

Այն հիշեցրեց նաև 1948 թվականին Երուսաղեմի Սեմիրամիս հյուրանոցի ռմբակոծության ժամանակ 25 պաղեստինցի քրիստոնյաների սպանությունը հրեական Հագանահ զինված խմբի կողմից և նույն թվականին Նազարեթի մոտ գտնվող Էիլաբուն գյուղում 12 քրիստոնյաների մահապատիժը։

Քրիստոնեական տները և եկեղեցիները չեն խնայվել

Կոմիտեն նշեց, որ 2023 թվականի հոկտեմբերից սկսված Գազայի պատերազմի ընթացքում Իսրայելը ռմբակոծել է Սուրբ Պորֆիրիոս Հունական Ուղղափառ եկեղեցին և Սուրբ Ընտանիքի Կաթոլիկ եկեղեցին՝ սպանելով այնտեղ ապաստանած խաղաղ բնակիչներին։ Նպատակ են դարձել նաև եկեղեցական հաստատությունները, ինչպիսիք են Ալ-Ահլի Արաբական հիվանդանոցը և Ուղղափառ Արաբական մշակութային և սոցիալական կենտրոնը։

Այն հավելեց, որ քրիստոնեական տները նույնպես ռմբակոծվել են, ստիպելով ընտանիքներին ապաստան գտնել եկեղեցիներում, որոնք նույնպես չեն խնայվել իսրայելական հարվածներից։

Կոմիտեն հայտարարեց, որ Գազայի վրա հարձակումների սկզբից ի վեր սպանվել է 44 պաղեստինցի քրիստոնյա՝ կամ ուղղակի ռմբակոծությունների հետևանքով, կամ հումանիտար ծանր պայմանների պատճառով, ներառյալ սննդի և դեղորայքի պակասը։

Օկուպացված Արևմտյան ափում կոմիտեն հաղորդեց Ռամալլայի մոտ գտնվող Թայբեհ քրիստոնեական գյուղի վրա վերաբնակիչների զինված խմբերի կրկնվող հարձակումների մասին։ Այն նաև զգուշացրեց, որ Պաղեստինի եկեղեցիները բախվում են «նախադեպ չտեսնված հարձակման, որը սպառնում է նրանց պատմական ներկայությանը և շարունակական առաքելությանը Սուրբ Երկրում»։

Հայտարարությունը մատնանշեց նաև Երուսաղեմում Ուղղափառ պատրիարքարանի հաշիվների սառեցումը, եկեղեցական գույքի վրա ծանր հարկերի կիրառումը՝ խախտելով ստատուս քվոն, և հայկական եկեղեցական գույքի բռնագրավումը։

Բեթղեհեմում՝ Հիսուսի ծննդավայրում, «ապօրինի վերաբնակեցումները, ռազմական անցակետերը և բաժանարար պատը խեղդում են քաղաքը, մինչդեռ պաղեստինցի քրիստոնյաներին պատկանող հողերը բռնագրավվում են վերաբնակեցման շինարարության համար», - նշեց կոմիտեն։ Այն հավելեց, որ Բեթղեհեմը այսօր շրջապատված է ավելի քան 150 արգելափակոցներով, դարպասներով և հողային բլուրներով՝ ամենաբարձր թվով Արևմտյան ափում։

«Ճշմարտությունը չի կարող ժխտվել. Իսրայելը վերացրել է քրիստոնեական ներկայությունը Սուրբ Երկրում, և Նեթանյահուի ստերը ՄԱԿ-ում չեն կարող ջնջել պատմությունը կամ պաղեստինյան կյանքի իրականությունը՝ քրիստոնյաների և մահմեդականների համար՝ իսրայելական գաղութատիրական իշխանության ներքո», - ընդգծեց կոմիտեն։

Այն ընդգծեց, որ «Պաղեստինում քրիստոնեական ներկայության պաշտպանությունը ոչ միայն տեղական խնդիր է, այլև համաշխարհային մարդկային, բարոյական և իրավական խնդիր»։