ՄԱԿ‑ի հատուկ զեկուցողը զբաղեցված պաղեստինյան տարածքների հարցով հանդիպում է ունեցել Ֆրանսիայի խորհրդարանի պատգամավորների հետ՝ քննարկելու Պաղեստինի իրավիճակը։
Ֆրանչեսկա Ալբանեզեն բացեց նիստը երկուշաբթի՝ անդրադառնալով, թե ինչպես է տարիների ընթացքում փոխվել իր իրավունքների ընկալումը։
«Երեսուն տարի առաջ ես օրենքը տեսնում էի որպես անկյունաքար եւ կայունություն», — ասաց նա։ «Մեծանալու եւ պրակտիկայով զբաղվելու ընթացքում զգացի, որ դա ոչ միայն ճշմարտության եւ արդարության ծառայող մասնագիտություն է, այլեւ ընտրությունների շարք, որը կարող է ազդել ուրիշների ազատության վրա»։
Նա օրենսդիրներին հայտնեց, որ իր իրավաբանական աշխատանքը, որը ինքն անվանել է «կամուրջ կառուցող դեր», պարադոքսալ կերպով նրան դարձրել է թիրախ։ «Հետաքրքիր է, թե ինչպես այս դերը փոխեց իմ կյանքը, որովհետև այսօր ինձ հարձակվում են՝ ներկայացնելով որպես ակտիվիստ», — ասաց նա։
Նա նշեց, որ իր ձգտումն իրեն դրդում է հավատով, որ «այն, ինչ կատարվում է պաղեստինցիների հանդեպ, արդարության խոստումնին ճիշտ հակառակն է»։
Միևնույն ժամանակ նա ընդգծեց չեզոքության կարևորությունը՝ ոչ թե որպես անտարբերություն, այլ որպես ապացույցները առանց անձնական կողմնակցության քննելու մեթոդ։ «Չեզոքությունը թույլ է տալիս մեզ դիտարկել փաստերը առանց մեր սեփական գաղափարներից ազդված լինելու», — ասաց նա։
Ալբանեզեն նաև մանրամասն խոսեց միջազգային իրավունքի, Եվրոպայի քաղաքական մթնոլորտի եւ այն անձնական հետևանքների մասին, որոնք նա կրել է՝ հրապարակելով Պաղեստինի մասին իր զեկույցները։
Ձախակողմյան La France Insoumise (LFI) կուսակցության անդամները հանդիպեցին Ալբանեզեի հետ։ Քննարկումը կենտրոնացավ միջազգային իրավունքով, Եվրոպայի քաղաքական դիրքորոշմամբ եւ Պաղեստինի իրավիճակով՝ հաշվի առնելով Ֆրանսիայի դիրքորոշմանը առնչվող Գազայի վրա Իսրայելի պատերազմի շուրջ գոյություն ունեցող շարունակական լարվածությունը։
Եվրոպան՝ իսրայելական պետության «ստրատեգիական գծերի» ազդեցության տակ
Ալբանեզեն քննադատեց Եվրոպայի քաղաքական ու լրատվական որոշ հատվածներ՝ պնդելով, որ դրանք մեծապես իշխանականորեն ազդվում են իսրայելական պետության կողմից ուղղորդվող ռազմավարական գծերից։
«Բնական չէ, — ասաց նա, — որ Իտալիայի խորհրդարանի անդամները երթեւեկեն Իսրայել՝ ծախսերը մուծված կազմակերպությունների կողմից, որոնք կապ ունեն իսրայելական ռազմական արդյունաբերության հետ»։
Նա ավելացրեց, որ որոշ քաղաքական եւ մամուլի մեկնաբանություններ ձևավորվում են գաղութատիրական մտածողության արդյունքում, որի դեմ երբեք ամբողջությամբ չեն կանգնեցվել։ Նա մեջբերել է իսրայելցի պատմաբան Ռազ Սեգալին. «Էթնիկական մաքրության գաղափարը չի ծնվել Հիթլերի հետ, եւ այն նրա մահվան հետ չի ավարտվել»։
Ալբանեզեի դիտարկմամբ՝ պաղեստինյան փորձը պարտադրում է Եվրոպային իր սեփական պատմությունը կապել անցյալի հետ. նա նշեց, որ Հոլոքոսթը «չէր սահմանափակվում որպես առանձին անոմալիա, այլ դա այն պահն էր, երբ տեղաբնիկ ժողովուրդների նկատմամբ կիրառվող գերիշխման գործիքները փոխանցվեցին Եվրոպա»։ «Պաղեստինն մեզ հնարավորություն է տալիս հասկանալ այդ կապը», — հավելեց նա։
Շարունակական սպառնալիքներ, պատժամիջոցներ
Ալբանեզեն նաեւ մանրամասն ներկայացրեց այն անձնական հետեւանքները, որոնք նա տանում է՝ հրապարակայնորեն խոսելուց հետո Գազայի իրավիճակի վերաբերյալ։
«Իմ կյանքը եւ իմ ընտանիքի կյանքը չեն հանդիսանում հիմնականը», — ասաց նա։ «Այն, ինչ մենք բոլորս պետք է անենք միասնական, դա է՝ կանգնեցնել ցեղասպանությունը, դադարեցնել մշտական օկուպացիան եւ ապարտհեյդը։ Մենք կարող ենք եւ պետք է դա անել։ Օրենքն այս մասին պահանջում է»։
Նա նշեց, որ ԱՄՆ‑ի կողմից հուլիսին իր նկատմամբ կիրառված պատժամիջոցները նրան կանգնեցրել են այն իրավիճակում, որ նա չի կարող բացել բանկային հաշիվ կամ ստանալ աշխատավարձ։
«Այս պատժամիջոցները ներառում են ԱՄՆ‑ի ճանապարհորդական արգելք եւ ֆինանսական սահմանափակումներ, որոնք նման են այն սահմանափակումներին, որոնք կիրառվել են Իրանի առաջնորդի կամ (Ռուսաստանի նախագահ) Վլադիմիր Պուտինի նկատմամբ», — ասել է նա ֆրանսիացի պատգամավորներին։
Ալբանեզեն նկարագրեց, թե ինչպես են պատժամիջոցները ազդեցել նաեւ իր ընտանիքի անդամների վրա. նրա դուստրը, որը ծնվել է Վաշինգտոնում, եւ ամուսինը, որը աշխատում է ԱՄՆ‑ում գործող կազմակերպությունում, այժմ կարող են դիմակայել ձերբակալման վտանգին, եթե ճանապարհորդեն այնտեղ։
«Իմ ամուսնուն կարող են տուգանել մինչեւ 1 միլիոն դոլար այն անձի նյութապես աջակցելու համար, որի նկատմամբ կիրառված են պատժամիջոցներ», — ասաց նա։ Ընտանիքին նաեւ արգելել են մուտք գործել իրենց բնակարան Վաշինգտոնում։ «Ամբողջ այս պրոցեսը ազդում է անգամ իմ 12 տարեկան աղջկա վրա», — հավելեց նա։
«Խոսքը միայն իմ գույքը բլոկավորելու կամ իմ հաշիվը սառեցնելու մասին չէ. ես ոչ մի տեղ չեմ կարող բացել բանկային հաշիվ, եւ իմ հարյուրավոր մասնագիտական հարաբերություններն են վտանգված», — ասել է նա։
