Լիբանանի դրուզ համայնքի հոգևոր առաջնորդը կոչ է արել անհապաղ արաբական և թուրքական միջնորդության՝ Սիրիայի հարավային Սուեյդա նահանգում բռնության սրումը դադարեցնելու և երկրի հետագա մասնատումը կանխելու համար: «Անադոլու» գործակալության հետ զրույցում Աբիլ-Մոնան ընդգծել է, որ արյունահեղությունից խուսափելու միակ ճանապարհը Սիրիայի գլխավորությամբ ներառական երկխոսությունն է:
«Երկխոսությունը Սուեյդայում և ընդհանրապես Սիրիայում հետագա արյունահեղությունն ու պառակտումը կանխելու միակ իրատեսական միջոցն է», - ասաց Աբիլ-Մոնան՝ նշելով, որ տեղական հրադադարի համաձայնագրերը կմնան փխրուն առանց տարածաշրջանային տերությունների ամուր աջակցության։
«Վերջերս Սուվեյդայում ձեռք բերված համաձայնագիրը առաջընթաց քայլ էր», - ասաց նա, - «սակայն դրա իրականացման համար անհրաժեշտ են արաբական և թուրքական երաշխիքներ, քանի որ պետության և տեղական խմբերի միջև խորը անվստահություն կա»։
Հունիսի 13-ին բեդվին արաբ ցեղերի և զինված դրուզ խմբերի միջև սկսված բախումները սրվեցին, երբ դրուզ զինյալները հարձակվեցին ռեժիմի ուժերի վրա, որին հաջորդեցին Իսրայելի օդային հարվածները սիրիական բանակի դեմ։
Կարճատև հրադադարի խզումից հետո Աբիլ-Մոնան հայտարարեց, որ Իսրայելը օգտվում է տարածաշրջանում անվտանգության վակուումից. «Իսրայելը Սվեյդայում ստեղծված իրավիճակի ամենամեծ շահառուն է։ Այն փորձում է օգտագործել վակուումը համայնքները բաժանելու և նրանց արտաքին պաշտպանություն փնտրելու համար»։
Աբիլ-Մոնան մտահոգություն հայտնեց, որ կրոնական լարվածությունը կարող է տարածվել Լիբանանում. «Փորձեր են արվում այս անհամաձայնությունը բերել Լիբանան: Սա կարող է խաթարել երկրի ներսում առկա նուրբ հավասարակշռությունը»: Առաջնորդը նշեց, որ իրենք կապի մեջ են այլ կրոնական իշխանությունների հետ, այդ թվում՝ Դար ալ-Ֆաթվայի, և որ նրանք միասնական դիրքորոշում են ընդունում պառակտիչ հռետորաբանության դեմ:
Աբիլ-Մոնան նշել է, որ Սուեյդայում վերջին համաձայնագիրը դրական քայլ էր, սակայն դրա մշտական լինելու համար անհրաժեշտ են արաբական և թուրքական երաշխիքներ: «Սիրիական նոր պետությունը դեռևս իրական կապ չի հաստատել իր ժողովրդի հետ», - ասել է նա: Աբիլ-Մոնան նշել է, որ Թուրքիան կարող է կարևոր դեր խաղալ քաղաքական գործընթացի վերակենդանացման և ներառական երկխոսության առաջնորդման գործում: «Սուեյդայում հակամարտությունը երկիրը տանում է դեպի մասնատում, սակայն սիրիացի դրուզների հոգևոր առաջնորդները ցանկանում են մեկ հայրենիք և մեկ ժողովուրդ», - ասել է նա:
