Այն ժամանակվա վարչապետ Ադնան Մենդերեսի առաջարկով Թուրքիայի Խորհրդարանը որոշում է կայացրել զորքեր ուղարկել Հարավային Կորեա Հյուսիսային Կորեայի հարձակման դեմ։ Թուրքական բրիգադն իր ակնառու խիզախությամբ ու հաջողությամբ արժանացել է «վաստակավոր ստորաբաժանման» կոչմանը և կարևոր դեր է խաղացել պատերազմի ընթացքը փոխելու գործում։
Ստամբուլում բնակվող Կորեական պատերազմի 96-ամյա վետերան Մուստաֆա Ռեջբերօղլուն հուզվել է այդ օրերի մասին և TRT World-ի հետ զրույցում ասել է. «Անկարայում ստացած ուսուցումից հետո նավով ճամփա ընկանք Իսկենդերունից: Անցանք Սուեզի ջրանցքը, անցանք օվկիանոսները և երկար ճանապարհորդությունից հետո հասանք Կորեա: Շատ չարչարվեցինք, ընկերներ կորցրինք: Ես հուզվում եմ, երբ հիշում եմ այդ օրերը: Ես չեմ ուզում, որ պատերազմը նորից լինի, բայց երբ այն սկսվի, չես կարող փախչել դրանից»:
Թուրքական բրիգադը առաջին օտարերկրյա ստորաբաժանումներից էր, որ ժամանեց Կորեա։ Պատերազմում նահատակվել է մոտ 900 թուրք զինվոր։ Նահատակներից 462-ը հանգչում են Հարավային Կորեայի Բուսանի ՄԱԿ-ի Կորեայի հուշահամալիրում։
Մեհմեդչիկը փոխեց պատերազմի ընթացքը
Հարավային Կորեայում Թուրքիայի դեսպան Մուրադ Թամերն ասել է. «Կորեական պատերազմի 70-րդ տարելիցին մենք հարգանքով և երախտագիտությամբ ենք հիշում մեր նահատակներին։ Թուրքական բանակը մեծ հերոսություն ցուցաբերեց պատերազմում և փոխեց պատերազմի ընթացքը։ Կումյանգանջ-նիի ճակատամարտում հաղթանակով նրանք ՄԱԿ-ի ուժերին հնարավորություն տվեցին վերականգնվել»։
Կորեական պատերազմը հիմք դրեց Թուրքիայի և Հարավային Կորեայի միջև ամուր բարեկամությանը: Երկու երկրները կոչվում են «արյան եղբայրներ» և շարունակում են զարգացնել իրենց հարաբերությունները բոլոր ոլորտներում։ Պատերազմից հետո թուրք զինվորները շարունակեցին պահպանել խաղաղությունը տարածաշրջանում մինչև 1971 թվականը։
Թուրք զինվորների զոհողությունները ակնհայտ էին ոչ միայն մարտի դաշտում, այլեւ նրանց մարդասիրական օգնության միջոցով։ Թուրքիան միակ երկիրն էր, որը դպրոցներ կառուցեց պատերազմի պատճառով որբ մնացած կորեացի երեխաների համար։ Այս երեխաներից մեկի՝ Այլայի պատմությունը հուսադրող օրինակ է մարդկության համար:
Պատերազմի ժամանակ Սուլեյման Դիլբիրլիգի անունով թուրք զինվորը գտել է ընտանիքը կորցրած 5-ամյա աղջկան և անվանել Այլա։ Այլա թուրքերեն նշանակում է «լույսի օղակ, որը երեւում է լուսնի և աստղերի շուրջը»:
«Մենք երբեք չենք մոռանա զոհաբերությունները»
Սուլեյմանը թուրքական զորանոցում 15 ամիս խնամել է Այլային։ Երբ նա պատրաստվում էր վերադառնալ Թուրքիա, նա օգնություն է ստացել վերադասներից՝ Այլային ընդունելու Հարավային Կորեայում թուրքական բանակի կողմից ստեղծված Անկարայի դպրոցում։
Սուլեյմանի համար դժվար որոշում էր Այլային թողնել: Նա ուզում էր նրան տանել Թուրքիա և մեծացնել որպես իր դստեր։ Ըստ պատմական տվյալների՝ նա փորձել է Այլային երկրից դուրս տանել ճամպրուկով, սակայն չի հաջողվել:
Տարիներ անց Այլան և Սուլեյմանը կրկին հանդիպեցին Հարավային Կորեայում։ Այս զգացմունքային հանդիպումը ևս մեկ անգամ ցույց տվեց, թե որքան ամուր են երկու երկրների միջև կապերը։
Անկարայում Հարավային Կորեայի դեսպան Վոն Ի.Կ. Լին ասել է. «Թուրք զինվորների զոհաբերությունները խոր հետքեր են թողել կորեացի ժողովրդի հիշողության մեջ։ Կորեայի Հանրապետությունը երբեք չի մոռանա այդ զոհողությունները»։
