«Չեմ կարծում, որ բառեր կան ցեղասպանության ավարտը նկարագրելու համար»,- ասել է Ալակադը Ավստրալիայի Մելբուռն քաղաքում գտնվող իր ժամանակավոր տնից ու շարունակել է․«Իմ միակ հույսը Պաղեստինի և պաղեստինցիների ավելի լավ ապագան է. որովհետև մենք դրան արժանի ենք: Ես երախտապարտ եմ, որ այսքան մահվան դեպքեր կասեցվել են։ Բայց ես չեմ կարող չհարցնել, թե ինչու ենք մենք ապրում այնպիսի աշխարհում, որը թույլ է տալիս նման ցեղասպանություն»:
Թեև նա հեռու է հայրենիքից, Ալակադի ձայնը արձագանքում է աշխարհով մեկ: Անվանվելով 2024 թվականի 100 ամենաազդեցիկ կանանցից մեկը՝ Ալակադը վճռական է երաշխավորել, որ Գազայի պատմությունները չմոռանան: Նա Գազայի ամենաերիտասարդ լրագրողներից է, ցեղասպանության ականատես և թղթակից, որը նվիրված է իր ժողովրդի պատմությունները պատմելուն:
23-ամյա Ալակադը հաղթահարել է Իսրայելի դեմ արտահայտվելու վախը՝ պայքարելով այն քարոզչական ռազմավարության դեմ, որն Իսրայելն օգտագործում է քննադատներին վարկաբեկելու համար: Սոցցանցերում իր գրառումների միջոցով նա բացահայտում է իսրայելական օկուպացիայի տակ ապրելու դաժան իրողությունները և պաղեստինցիների տոկունությունն ու մարդասիրությունը:
«Մենք պարզապես թիվ չենք»
«Գազայում մենք մեզ պարզապես թվեր չենք տեսնում», - ասել է Ալակադը TRT World-ին տված հարցազրույցում: «Մենք միմյանց ճանաչում ենք մեր անուններով, մեր պատմություններով, որպես համայնքի մեր խորը կապերով»:
2023 թվականի հոկտեմբերին տեղի ունեցած ավերիչ հարձակումից առաջ չորս ռազմական գործողությունների ականատես լինելով՝ Ալակադը խորը կապեր ունի իր հայրենիքի հետ: Չնայած իր մարտահրավերներին, պատմվածքը պահպանում է սոցիալական հյուսվածքը, որը միավորում է Գազան: «Ինձ դուր է գալիս, թե որքան փոքր է Գազան, գրեթե բոլորը ճանաչում են միմյանց», - ասաց Ալակադը ու շարունակել է հետևյալը․ «Մթերային խանութի վաճառողը պարզապես մթերային խանութի վաճառող չէ, ուսուցիչը պարզապես ուսուցիչ չէ, նրանք մեր կյանքի մի մասն են»։
Ալաքադի կիրքը հեքիաթասացության հանդեպ սկսվել է վաղ տարիքից: Վեցերորդ դասարանում նա ոգեշնչվել է իր արաբերենի ուսուցչուհի Ռավանից, ով լրագրող էր։ Յոթերորդ դասարանում տետրերը լցնում էր արաբերեն ու անգլերեն գրություններով ու բանաստեղծություններով։
Ավարտելով Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության Արևելյան միջերկրածովյան համալսարանը Նոր մեդիա և լրագրություն մասնագիտությամբ՝ 21 տարեկանում վերադարձել է Գազա։ Նրա նպատակն էր մարտահրավեր նետել կարծրատիպերին և կիսվել իր հայրենիքի իրական պատմություններով: Նա չէր ցանկանում, որ Գազայի հատվածը վերածվեր սոսկ ոչնչացման տեսարանի: Նա ցանկանում էր ցույց տալ իր հասարակության իրական էությունը։ «Ես որոշեցի վերադառնալ Գազա, որպեսզի մարդիկ կարողանան տեսնել իմ հայրենիքը իմ աչքերով»:
Մյուս կողմից, Ալակադի վերադարձն իր երկիր համընկավ Գազայում Իսրայելի ցեղասպանության հետ։ Գազայի Առողջապահության նախարարության տվյալների համաձայն՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ից Իսրայելի ռազմական գործողությունների հետևանքով զոհվել է առնվազն 48200 պաղեստինցի և վիրավորվել առնվազն 111660-ը։ Եվ Ալաքադը ականատես եղավ այս ամենին:
«Հոկտեմբերի 7-ից երեք օր հետո ռմբակոծություններն այնքան ինտենսիվ էին, որ մի շարք հարձակումներ իրականացվեցին իմ շենքի վրա», - ասաց Ալակադը: «Ես տեսանկարահանեցի և այն տարածվեց վիրուսային»։
Ալակադի կյանքի և Իսրայելի պաշարման տակ գտնվող մարդկանց պատմությունները արձագանքել են ամբողջ աշխարհում: Instagram-ի հետևորդների թիվը 3000-ից հասել է ավելի քան 4 միլիոնի։ Իր աշխատանքի արդյունքում նա հայտնվել է 2024 թվականի 100 ամենաազդեցիկ կանանց թվում։ Ալաքադը նկարագրում է իր աշխատանքը այսպես. «Ես ուզում եմ, որ աշխարհն իմանա մեր անուններն ու պատմությունները»:
Ալակադն առաջին զինադադարի ժամանակ մոր, քրոջ և տատիկի հետ անցել է Եգիպտոս Ռաֆահ սահմանային անցակետով։ Նրանք հետագայում կարողացան տեղափոխվել Ավստրալիա՝ շնորհիվ իր հորեղբոր քաղաքացիության։ «Ես կարծում էի, որ կվերադառնամ երկու-երեք շաբաթից», - ասաց Ալակադը: «Մենք չէինք սպասում, որ հարձակումն այսքան երկար կտևի: Հիմա մտածում եմ, թե երբ կարող եմ վերադառնալ»:
«Գազայի աչքերը»
2022 թվականին նա շահեց Շիրին Աբու Աքիլա հուշահամալիրի կրթաթոշակը, որն անվանվել է ի պատիվ պաղեստինա-ամերիկյան լրագրող Շիրին Աբու Աքիլայի, ով սպանվել է իսրայելական բանակի կողմից: Այս կրթաթոշակը նրան հնարավորություն տվեց մագիստրոսի կոչում ստանալ Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանում մեդիա ոլորտում, որը նա սկսեց 2024 թվականի օգոստոսին:
Գազայից ցեղասպանությունը փաստագրելուց հետո Ալակադը նոր ուղիներ է գտել պաղեստինցիների իրավունքների պաշտպանության համար: Նրա փորձառությունները հիմք են հանդիսանում նրա «Գազայի աչքերը» գրքի հիման վրա, որը լույս կտեսնի Պան Մաքմիլանի կողմից ապրիլի 17-ին: «Այս գիրքը թույլ է տալիս ինձ ցույց տալ Գազան իմ աչքերով և կիսվել իմ պաղեստինցի ժողովրդի պատմություններով»,- ասել է Ալակադը։
Ալակադը սկսեց գիրքը գրել 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ին, երբ սկսվեց Իսրայելի հարձակումը: Գրքում նա խառնում է իսրայելական ռմբակոծությունների ժամանակ իր ականատես կոտորածների պատմությունները:
