Արտգործնախարար Հաքան Ֆիդանը հարցազրույց է տվել Քաթարի հեռուստատեսությանը Կատար կատարած այցի ժամանակ։
Ֆիդանը նշել է, որ Քաթարը և Թուրքիան պատմական և ամուր հարաբերություններ ունեցող երկու երկրներ են, և նշել է, որ երկու երկրների միջև ռազմավարական գործընկերության հիմքը դրվել է Քաթարի հանգուցյալ էմիր, շեյխ Համադ բին Խալիֆա ալ Թանիի օրոք։
«Այսօր մենք տեսնում ենք, որ Թուրքիայի և Քաթարի միջև բազմաթիվ հարցերում՝ Լիբանանից մինչև Աֆղանստան, Աֆղանստանից մինչև Սուդան, Սուդանից մինչև Գազա, Պաղեստինի հարցի և Իրանի հարցի շուրջ, այժմ գնահատվում է տարածաշրջանի մյուսների կողմից և ծառայում է որպես մոդել։ Իրականում, ինչպես մենք միշտ ասում ենք, տարածաշրջանում մրցակցության փոխարեն անհրաժեշտ է կառուցողական համագործակցություն։ Կատարը շատ լուրջ ջանքեր է գործադրում այս հարցում։ Պարսից ծոցի տարածաշրջանում Քաթարը, Սաուդյան Արաբիան, Միացյալ Արաբական Էմիրությունները (ՄԱԷ), Քուվեյթը և Օմանը տարիների ընթացքում զգալի առաջընթաց են գրանցել՝ ստեղծելով համաշխարհային չափանիշներին համապատասխանող շատ ուժեղ պետություններ և քաղաքներ՝ զարգացնելով զարգացումը և հիմնական ծառայությունները։ Մեր ցանկությունն է, որ Իրանի և Ամերիկայի միջև հնարավորինս շուտ համաձայնագիր կնքվի: Ինչպես գիտեք, փոխըմբռնման հուշագիր է կնքվել Պակիստանի միջնորդությամբ, Կատարի նշանակալի ներդրումներով և Թուրքիայի ներդրումներով: Բայց հետո մենք հեռացանք դրանից: Անհրաժեշտ է վերադառնալ դրան։ Ես ուրախ եմ տեսնել, որ Քաթարը կրկին փորձում է անել ամեն ինչ այս ճգնաժամը լուծելու համար՝ օգտագործելով բոլոր կառուցողական մեթոդները և բոլոր ուղիները: Հուսով եմ, որ առաջիկա օրերին լավ լուրեր կստանանք: Թուրքիան նույնպես սերտորեն համագործակցում է Քաթարի հետ այս հարցում: Քաթարի անվտանգությունն ու խաղաղությունը, ինչպես նաև տարածաշրջանի անվտանգությունն ու կայունությունը հարցեր են, որոնք նաև Թուրքիայի շահերից են բխում: Հետևաբար, մենք կշարունակենք համագործակցել Պարսից ծոցի տարածաշրջանի և իսլամական աշխարհի այլ երկրների հետ այս հարցում, ինչպես անում ենք շատ այլ հարցերի շուրջ», - ասաց ԱԳ նախարարը։
Հաքան Ֆիդանը նաև նշել է, որ փետրվարի 28-ից շարունակվող ԱՄՆ-Իրան հակամարտությունը ազդել է տարածաշրջանային տնտեսության վրա, և որ այս հակամարտության տարածման ռիսկը կարող է հանգեցնել տարածաշրջանում ավելի շատ խնդիրների։
