Իսրայելցի ուժասպառ պահեստազորայինները հրաժարվել են ծառայությունից

Իսրայելի կողմից Գազա քաղաքը գրավելու ծրագրերը բախվում են աճող մարտահրավերների, քանի որ ավելի շատ պահեստազորային զինվորներ հրաժարվում են ներկայանալ ծառայության՝ վկայակոչելով գրեթե երկու տարվա պատերազմից հետո հյուծվածությունն ու հիասթափությունը, հաղորդում է «The New York Times»-ը։

Օգոստոսի 8-ին Իսրայելի ռազմական կաբինետը հաստատեց Գազա քաղաքը գրավելու ծրագիրը, որը ենթադրում է մոտ մեկ միլիոն պաղեստինցիների հարավային ուղղությամբ տեղափոխում, քաղաքի շրջապատում և այնտեղ մուտք գործել շարունակական հարձակումներից հետո։

Զինվորականները նպատակ ունեն մոբիլիզացնել լրացուցիչ 60,000 պահեստազորային և երկարաձգել ծառայությունը ևս 20,000-ի համար։

Սակայն պաշտոնյաները անորոշ են, թե իրականում քանիսը կծառայեն, քանի որ ներկայությունը կայուն կերպով նվազել է։

Մոտ մեկ տասնյակ սպաներ և զինվորներ նկարագրել են սպառված ստորաբաժանումներ, որոնցից առնվազն երկուսը հայտնել են, որ գործընկերների 40-50 տոկոսը չի ներկայացել։

Մի զինվոր ասել է, որ իր 100 հոգանոց վաշտը կրճատվել է մինչև 60, մինչդեռ մեկ այլ զինվոր հայտնել է, որ իր թիմի միայն կեսն է արձագանքել վերջին զորակոչերին։

Թերթը նշում է, որ Իսրայելի զինված ուժերի գլխավոր գեներալ-լեյտենանտ Էյալ Զամիրը, ըստ որոշ տեղեկությունների, դեմ է արտահայտվել վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի՝ կոտորածը ընդլայնելու որոշմանը, մասամբ՝ պահեստազորայինների պատրաստվածության վերաբերյալ մտահոգությունների պատճառով։

Սկզբում պահեստազորայինների մասնակցությունը գերազանցել է 100 տոկոսը, քանի որ կամավորները շտապել են միանալ։

Սակայն երկարատև կոտորածը լարվածություն է ստեղծել ընտանիքների, կարիերայի և հոգեկան առողջության համար։

Որոշ պահեստազորայիններ սկսել են հրաժարվել ծառայությունից գաղափարախոսական պատճառներով՝ ասելով, որ պատերազմը կորցրել է իր ուղղությունը կամ «այլևս արդար չէ»։

Պահեստազորի կապիտան Ռոն Ֆեյները 25-օրյա ազատազրկման է դատապարտվել տեղակայումից հրաժարվելու համար՝ ասելով, որ կառավարությունը երկարաձգում է հակամարտությունը, «նույնիսկ եթե դա նշանակում է պատանդներին թողնել»։

Դժգոհությունը նաև աճել է ծայրահեղ ուղղափառ ուսանողներին զորակոչից ազատելու վերաբերյալ, ինչը պահեստազորայիններին զգացնել է տվել, որ իրենք անարդար բեռ են կրում։