Թուրքիան այս շաբաթ կարևոր միջնորդական դեր է խաղացել Սիրիայի հարավային Սվեյդա նահանգում հրադադարի հաստատման գործում, որտեղ Բեդուին արաբների և Դրուզ համայնքների միջև լարվածությունը վերածվել էր զինված բախումների՝ ներառելով կառավարական ուժերին, հայտնում են թուրքական անվտանգության աղբյուրները հինգշաբթի։
Աղբյուրների համաձայն, Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանը և Ազգային հետախուզական կազմակերպության (ԱՀԿ) ղեկավար Իբրահիմ Քալընը ղեկավարել են Թուրքիայի ջանքերը՝ իրականացնելով բարձր մակարդակի դիվանագիտություն, որը վերջապես հանգեցրել է հակամարտող կողմերի միջև հրադադարի։
«Թուրքիան ամեն ինչ արեց՝ վերացնելու Սիրիայի տարածքային ամբողջականությանը, միասնությանը և անվտանգությանը սպառնացող ռիսկերը»,- նշել է անվտանգության աղբյուրներից մեկը։ «Նախարար Ֆիդանի և տնօրեն Քալընի դաշտային դիվանագիտությունը կարևոր դեր խաղաց բռնությունների դադարեցման գործում»։
Երկու օր տևած բախումները, որոնք տեղի ունեցան Դրուզների մեծամասնությամբ բնակեցված նահանգում և որոնց ընթացքում կառավարական ուժերը ներգրավվեցին, սպառնում էին ապակայունացնել մի տարածաշրջան, որը վերջին տարիներին համեմատաբար մեկուսացած էր Սիրիայի լայնածավալ քաղաքացիական հակամարտությունից։
Տարածաշրջանային և միջազգային կապեր
Ըստ հաղորդումների, Քալընը մի շարք զրույցներ է ունեցել ԱՄՆ-ի, Սիրիայի և Իսրայելի պաշտոնյաների հետ, այդ թվում՝ Սիրիայի նախագահ Ահմեդ ալ Շարաայի և Թուրքիայում ԱՄՆ դեսպան Թոմ Բարաքի հետ, որը նաև Վաշինգտոնի հատուկ ներկայացուցիչն է Սիրիայի հարցերով։
ԱՀԿ-ը նաև խորհրդակցել է լիբանանցի Դրուզների վետերան առաջնորդ Վալիդ Ջումբլաթի հետ՝ իրավիճակը մեղմելու նպատակով։ Արտաքին գործերի նախարար Ֆիդանը զուգահեռաբար կապեր է հաստատել Սիրիայի, Սաուդյան Արաբիայի, Հորդանանի և ԱՄՆ-ի գործընկերների հետ։
Ըստ աղբյուրների, Ֆիդանն ու Քալընը պարբերաբար տեղեկացրել են նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին իրադարձությունների զարգացման և Թուրքիայի դիվանագիտական միջամտությունների մասին։
Սիրիայի նախագահ Ալ Շարաան նշել է Թուրքիայի դերը խաղաղության վերականգնման գործում՝ ընդգծելով, որ «առանց թուրքական, ամերիկյան և արաբական դերակատարների արդյունավետ միջնորդության արդյունքը կարող էր աղետալի լինել»։
Այս միջադեպը ընդգծում է Անկարայի շարունակական ձգտումը՝ հանդես գալու որպես կայունացնող ուժ տարածաշրջանային ճգնաժամերում, նույնիսկ այն տարածքներում, որոնք անվանականորեն գտնվում են Դամասկոսի կառավարության վերահսկողության ներքո։
