Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը երեքշաբթի օրը հայտարարել է, որ Թուրքիան պատրաստ է միջնորդել Իրանի և Միացյալ Նահանգների միջև լարվածության թուլացմանը նպաստելու համար՝ միաժամանակ ընդգծելով Անկարայի կողմից Թեհրանի դեմ ցանկացած ռազմական գործողության մերժումը։

Սաուդյան Արաբիա կատարած այցի ընթացքում սաուդյան «Աշարք ալ-Աուսաթ» թերթին տված հարցազրույցում Էրդողանն ասել է. «Մենք հաստատում ենք մեր պատրաստակամությունը ստանձնել միջնորդի դեր Իրանի և Միացյալ Նահանգների միջև՝ լարվածությունը նվազեցնելու և խնդիրները լուծելու նպատակով»։

Նախագահը ընդգծել է, որ Թուրքիան չի ցանկանում, որ տարածաշրջանը ականատես լինի «նոր պատերազմի կամ ավերածությունների նոր ալիքի»։

Էրդողանը հայտարարել է. «Մենք բոլոր հարթակներում մերժում ենք Իրանի դեմ ցանկացած ռազմական միջամտություն։ Մենք մեր գործընկերներին ընդգծում ենք լարվածությունը սրող ցանկացած քայլից խուսափելու անհրաժեշտությունը»։

Տարածաշրջանային անվտանգության մեխանիզմների ստեղծում

Նախագահ Էրդողանը կոչ է արել ստեղծել տարածաշրջանային անվտանգության մեխանիզմներ՝ «ճգնաժամերը կանխելու համար, նախքան դրանք կառաջանան»։

Էրդողանն ասել է. «Մեր տարածաշրջանին նոր բաժանումներ պետք չեն. դա առողջ բանականության և համատեղ պատասխանատվության վրա կառուցված համագործակցության հիմք է»։

Նախագահ Էրդողանը հայտարարել է. «Մեր նպատակը հակամարտությունների կառավարումը չէ, այլ դրանց առաջացումից առաջ կանխելը՝ դիվանագիտական ​​երկխոսության հիմքերը ամրապնդելով։ Հետևաբար, մենք կարծում ենք, որ տարածաշրջանային անվտանգության մեխանիզմների ստեղծումը կնպաստի ճգնաժամերի կանխարգելմանը, նախքան դրանք նույնիսկ առաջանան»։

Նախագահը նշել է, որ բարեկամ երկրների, մասնավորապես՝ Սաուդյան Արաբիայի և Պակիստանի հետ շփումները շարունակվում են, և որ նրանք հարցին չեն մոտենում բլոկային կամ դաշինքային մտածելակերպով՝ հավելելով. «Այս մոտեցումը կազմում է տարածաշրջանի երկրների հետ մեր կողմից իրականացվող խորհրդակցությունների և համակարգման նախաձեռնությունների հիմնարար տեսլականը»։

Էրդողանը նշել է, որ անցյալի փորձը ցույց է տալիս, որ տարածաշրջանի պատմությունը, ինքնությունը և իրականությունը հաշվի չառնելով պարտադրված սցենարները հանգեցնում են «ավելի շատ տառապանքների և ողբերգությունների», որպես օրինակ բերելով Ղազայի, Իրաքի, Սիրիայի և Աֆղանստանի հակամարտությունները։