Իսրայելի՝ Գազա քաղաքը գրավելու ծրագրերը բախվում են աճող մարտահրավերների, քանի որ ավելի շատ պահեստազորայիններ հրաժարվում են ներկայանալ ծառայության՝ վկայակոչելով գրեթե երկու տարի տևած մարտերից հետո հոգնածությունն ու հիասթափությունը, հաղորդում է New York Times-ը։

Օգոստոսի 8-ին Իսրայելի ռազմական կաբինետը հաստատեց Գազա քաղաքի օկուպացման ծրագիրը, որը ներառում էր մոտ մեկ միլիոն պաղեստինցիների բռնի տեղահանումը դեպի հարավ, քաղաքի շրջապատումը և այնուհետև երկարատև հարձակումներից հետո այնտեղ մուտք գործելը։

Բանակը նպատակ ունի զորահավաք անցկացնել լրացուցիչ 60,000 պահեստազորի և երկարաձգել ևս 20,000 զինվորի ծառայությունը։

Սակայն պաշտոնյաները անորոշ են, թե իրականում քանիսը կծառայեն, քանի որ մասնակցությունը կայուն կերպով նվազել է։

Առնվազն երկու զինվոր հայտնել է, որ իրենց գործընկերների 40-50 տոկոսը բացակայում է ծառայությունից, մինչդեռ մոտ մեկ տասնյակ սպաներ և զինվորներ նկարագրել են անձնակազմի պակասի բախվող ստորաբաժանումներ։

Մի զինվոր ասաց, որ իր 100 հոգանոց ստորաբաժանման անդամների թիվը նվազել է մինչև 60, մինչդեռ մեկ այլ զինվոր հայտնեց, որ իր թիմի միայն կեսն է արձագանքել վերջին զորահավաքի կոչին։

Իսրայելի զինված ուժերի գլխավոր հրամանատար, գեներալ-լեյտենանտ Էյալ Զամիրը դեմ է արտահայտվել վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի՝ կոտորածը ընդլայնելու որոշմանը՝ մասամբ պահեստազորի զորքերի պատրաստվածության վերաբերյալ մտահոգությունների պատճառով, հաղորդում է թերթը։

Սկզբում պահեստազորի զինվորների մասնակցության մակարդակը գերազանցում էր 100 տոկոսը՝ կամավորների մասնակցության շնորհիվ։

Սակայն երկարատև կոտորածը լարվածություն է ստեղծում ընտանիքների, կարիերայի և հոգեկան առողջության համար։

Որոշ պահեստազորայիններ սկսեցին հրաժարվել ծառայությունից գաղափարախոսական նկատառումներից ելնելով՝ ասելով, որ պատերազմը կորցրել է իր ուղղվածությունը կամ «այլևս արդար չէ»։

Պահեստազորի կապիտան Ռոն Ֆեյները դատապարտվեց 25-օրյա ազատազրկման տեղակայվելուց հրաժարվելու համար՝ ասելով, որ կառավարությունը երկարաձգում է հակամարտությունը, «նույնիսկ եթե դա նշանակում է պատանդներ թողնել»։

Աճում է նաև ծայրահեղ ուղղափառ ուսանողներին զինվորական ծառայությունից ազատելու դեմ ընդդիմությունը, և պահեստազորայինները կարծում են, որ իրենք անարդար բեռ են կրում իրենց ուսերին։